Boktan Dünya

Reklam

SS — Tue, 08 Nov 2011 20:11:57 +0000

Vakti zamanında yapılmıştı. Birilerini bulmak ümidi ile. Bulamadık. Yinede burada olmaya değer.

Sevişmek Yok

SS — Tue, 08 Nov 2011 20:03:05 +0000

“İncir Reçeli” filminden… Çok güzel film…

mola

SS — Fri, 04 Nov 2011 21:26:24 +0000

şöyle yavaş güzel müzik çalan karanlık bir bara oturmak istorum.. beşinci biramı içerken, boş boş ortalığa bakmak istiyorum..

dinginlik ve huzur.. kimse yok amaç hedef hiç bir şey yok .. sadece hayata 1 gün mola

Yalnız Bir Opera

SS — Fri, 04 Nov 2011 20:21:37 +0000

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda
Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim
Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

İmrendiğin, öfkelendiğin
Kızdığın, ya da kıskandığın diyelim
Yani yaşamışlık sandığın
Geçmişim
Dile dökülmeyenin tenhalığında
Kaçırılan bakışlarda
Gündeliğin başıboş ayrıntılarında
Zaman zaman geri tepip duruyordu.
Ve elbet üzerinde durulmuyordu.
Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,
Biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.
Başlangıçta doğruydu belki.
Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp,
Günden güne hayatıma yayılan, varlığımı ele geçiren,
Büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin.
Ve hala bilmiyordun sevgilim
Ben sende bütün aşklarımı temize çektim
Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana
Bütün kazananlar gibi
Terk ettin.

Yaz başıydı gittiğinde, ardından,
Senin için üç lirik parca yazmaya karar vermistim.
Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.
Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.
Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.
Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu
Yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından
Kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine
Çerçevesine sığmayan
Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine
Lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu.

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti Mayıs.
Seni bir şiire düşündükçe
Kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi
Ucucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.
Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük
Usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,
Belkide ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.
Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha.
Aşk mıydı, değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi?
‘Eylül’de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen’ notunu buldum kapımda.
Altına saat: 16.00 diye yazmıştın, ve 16.04′tü onu bulduğumda.
Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını
Takvim tutmazlığını
Aramızda bir düşman gibi duran zamanı
Daha o gün anlamalıydım
Benim sana erken
Senin bana geç kaldığını.

Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.
Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı.
Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay,
Alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik kalmıstı.
Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.
Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi
bakışıyorduk.
Sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.
Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.
Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.
Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.
Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.
Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.
Birbirine uzanamayan
Boşlukta iki yalnız yıldız gibi
Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz
Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca
Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız
Ne kalacak bizden?
Bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim
Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında
Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden
Bizden diyorum, ikimizden
Ne kalacak?

Şimdi biz neyiz biliyor musun?
Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.
Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada
Bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilmeyen çocuklar gibi
Ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek
Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz.

Kış başlıyor sevgilim
Hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor
Bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan
Oysa yapacak ne çok şey vardı
Ve ne kadar az zaman
Kış başlıyor sevgilim
İyi bak kendine
Gözlerindeki usul şefkati
Teslim etme kimseye, hiçbir şeye
Upuzun bir kış başlıyor sevgilim
Ayrılığımızın kışı başlıyor
Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak,
Yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak,
Camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak….
Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır
Çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır
İçimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun
Para etmez kendimizi avutmak için bulduğumuz numaralar
Bir aşkı yaşatan ayrıntları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz
Çıplak bir yara gibi sızlar paylastığımız anlar,
Eşyalar gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar
Korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,
Çağrışımlarla ödeşemezsiniz.

Dışarda hayat düşmandır size
İçeride odalara sığamazken siz, kendiniz
Bir ayrılığın ilk günleridir daha
Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkta
Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup
Kulak verdiğiniz saat tiktakları
Kaplar tekin olmayan göğümüzü
Geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç
Suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz
Bakınıp dururken duvarlara
Boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çicek,
Unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani,
Unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında
Kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi
Kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi
Yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutkunluk haline, bir trafik kazasına,
Başımıza gelmiş bir felakete, iskenceye çekilmeye, ameliyata alınmaya
Kendimizi hazırlar gibi.

Yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi
Ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,
Ve kazanmış görünürken derinliğimizi
Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde
Bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar
O tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi
Hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar
Göremeseniz de, bilirsiniz
Hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar.

Bana zamandan söz ediyorlar
Gelip size zamandan söz ederler
Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden.
Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.
Hepsini bilirsiniz zaten, bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.
Dahası onalar da bilirler.
Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler, öyle düşünürler.
Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki
hançeri çıkartmak, Yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak
kolay değildir elbet.
Kolay değildir bunlarla baş etmek, uğruna içinizi öldürmek.
Zaman alır.
Zaman alır sizden bunların yükünü
O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, açılar dibe
çöker.
Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir.
Bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.
O boşluk doldu sanırsınız
Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir.

Gün gelir bir gün
Başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide
O eski ağrı
Ansızın geri teper.
Dilerim geri teper.
Yoksa gerçekten bitmissinizdir.

Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır anlamları, önemi
kavranır.
Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini kazanır.
Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.
Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık
Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan
Her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır
Ölmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla
Günlerin dökümünü yap
Benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini
Kim bilebilir ikimizden başka?
Sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış
Bir ilişkiyi, duyguların birliğini,
Bir aşkı beraberlik haline getiren kendiliğindenliği
Yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi bir düşün
Emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya
Şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor
Orada olmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla
Bunlar da bir işe yaramadıysa
Demek yangından kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda.

Bu şiire başladığımda nerde,
Şimdi nerdeyim?
Solgun yollardan geçtim.
Bakışımlı mevsimlerden
İkindi yağmurlarını bekleyen
Yaz sonu hüzünlerinden
Gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim
Geçti her cağın bitki örtüsünden
Oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından
Bakarken dünyaya
Yangınlarla bayındır kentler gibiyim:
Çicek adlarını ezberlemekten geldim
Eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların
Unuttuklarını hatırlamaktan
Uzun uzak yolları tarif etmekten
Haydutluktan ve melankoliden
Giderken ya da dönerken atlanan esiklerden
Duyarlığın gece mekteplerinden geldim
Bütünlemeli çocukluklarıyla geçti
Gençliğimin rüzgara verdiğim yılları
Gökummaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

Bu şiire başladığımda nerde,
Şimdi nerdeyim?
Yaram vardı, bir de sözcükler
Sonra vaat edilmiş topraklar gibi
Sayfalar ve günler
Işık istiyordu yalnızlığım
Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum
İlerledikçe…Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde
Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü daha şiir bitmeden.
Karardı dizeler.
Aşk…Bitti. Soldu şiir.

Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden
Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım
Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde
Ask yalnız bir operadır, biliyordum:
Operada bir gece uyudum, hiç uyanmadım.
Barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim
Her adımda boynumdan bir fular düşüyordu
El kadar gökyüzü mendil kadar ufuk
Birlikte çıkalan yolların yazgısıdır:
Eksiliyorduk
Mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim
Her otelde biraz eksilip, biraz artarak
Yani çoğalarak
Tahvil ve senetlerini intiharlarla değiştirenlerin
Birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında
Ağır ve acı tanıklıklardan
Geçerek geldim. Terli ve kirliydim.
Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum
Maskeler ve çiçekler biriktiriyordu
Linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de…
Korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları
Ve açık hayatları seviyordu.
Buraya gelirken
Uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim
Atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri
Ödünç almadım hiç kimseden hicbir şeyi
Çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için panayır yerleri…
panayır yerleri…
Ölü kelebekler…
Ölü kelebekler…
Sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.

Adım onların adının yanına yazılmasın diye
Acı çekecek yerlerimi yok etmeden
Acıyla baş etmeyi öğrendim.
Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?
İpek yollarında kuzey yıldızı
Aşkın kuzey yıldızı
Sanırsın durduğun yerde
Ya da yol üstündedir
Oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar
Ölü yanardağlar, ölü yıldızlar
Ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı.

Aşkın bir yolu vardır
Her yaşta başka türlü geçilen
Aşkın bir yolu vardır
Her yaşta biraz gecikilen
Gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler
Gözlerim
Aşkın kuzey yıldızıdır bu
Yazları daha iyi görülen
Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler
İlerlerim
Zamanla anlarsın bu bir yanılsama
Ölü şairlerin imgelerinden kalma
Sen de değilsin. O da değil
Kuzey yıldızı daha uzakta
Yeniden yollara düşerler
Düşerim
Bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda
Ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında
Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler
Yaşamsa yerli yerinde
Yerli yerinde her şey
Şimdi her şey doludizgin ve çoğul
Şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi
Şimdi her şey yeniden
Yüreğim, o eski aşk kalesi
Yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden
Dönüp ardıma bakıyorum
Yoksun sen
Ey Sanat! Her şeyi hayata dönüştüren.

Murathan Mungan

Ayrılık

SS — Fri, 04 Nov 2011 20:13:30 +0000

Onu görünce tiksiniorum,kusuyorum.ilk başlarda anlamamıştım.devamlı midem bulanıyordu durup dururken.sonra birgün…okulda onu gördüm yine.ayrılalı 2-3 hafta olmuştu.birdaha midem bulandı ve dakikalarca okulun tuvaletinde kusa kusa ağlaya ağlaya parçaladım kendimi.Sonra fark ettim.odamın duvarlarında onunla beraber el ele spreylediğimiz yazılar.birbirimize yazdığımız yazılar….önce odamı.sonra evimi terk ettim.ardından onu hatırlatan aklıma getiren eşyalardan.herşeyi yaktım yırttım attım kaçtım.Artık midem bulanmıyordu çok.Ama benim 5 senemi çaldı.ilk ciddi kız arkadaşımdı.bende onun.o sürede onu incitcek hiç bir fiziki harekette bulunmamıştım.Benden bir anda ayrılmak istedi.ayrılmak için adam lığımı bile bırakmadı…oysaki ben onun için herşeyi yaptım.O zengindi.sırf o mutlu olsun diye eski arabamdan feragat ettim bin dertle aileme otomatik vites araba aldırdım.sırf o kullansın diye.Sırf o mutlu olsun diye müzikten uzaklaştım.Sırf o mutlu olsun diye çevremden koptum.Sırf o mutlu olsun diye diye diye diye……En sonunda sağlığım bitti.Kalbim durdu.Belki farkında olmadığım eriyişe tanıklık eden bi tek oydu.Dayanamadı işte…ölümlerden döndüm.bir tek o vardı yanımda ama yine….kalp kapakçığım değişti.psikolojim bozuldu.yine o destek oldu…oldu evet oldu ama tam 3 ay sonra ayrılmak istedi bi anda…Acımasızca eleştirdi…hastasın dedi..halbuki eskisinden hiç bir şey değişmedi..herşeyi yapabiliyorum.koşabiliyorum spora gidiyorum.hayat kalitemden hiç bir eksiğim yoktu….bunu başaramadı bu sefer adam istiyorum dedi…adam nasıl olunur dedim?onada laf bulamadı evirdi çevirdi lafı.bu sefer arkadaşlar edindi onlarla gezip tozmaya orda burda yatıp kalkmaya başladı.Dayanamadım artık.herşey üst üste geldi….En sonunda terk etttii….

Seni Ailen bile benim kadar sevmedi.5 sene çıktık godoş babanın önünden geçtim 5 sene.bi kere sen kimsin diye çağırmadı bile.Senin kardeşini kardeş belledim.Kardeşim yok tabi tek çocuğum nasıl oluyor ablalık abilik kardeşlik bilmiyorum ama yemek yediğimiz zaman onada alalım diyen hep ben…boşver diyen hep sendin…Adamlık nasıl olur bilmiyorum.Sanırım seni sikerken başkalarınıda sikmek olmalıydı.seni gecenin kaçı olursa olsun evinin önüne kadar götürmemek her sabah okula giderken kapının önünden seni almak yerine başka kişilerle muhatap olmak…saatlerce yağmurda çıkışlarını beklemek yerine umursamadan senin gelmeni beklemek…bir işim varsa konu sen olunca umursamadan o işe devam etmek olmalıydı.Sana hiç kaba kuvvet kullanmadım,kullanmammı gerekirdi..sevdim ben sadece senin için yaşadım…senin jinekoloğun bile oldum..mantar dedin bok dedn püsür dedin gık çıkarmadım.çünkü ben sikmiyordum seviyordum seni.ama sen o kadar utanmaz bi insansınki bu kadar yaşanmışlığı bi anda silebildin.eti tırnaktan kopartamadın ama kolu kesebilcek kadar acımasızdın.

tam 3 ay olcak bu gece biliyorsun :/ olmadı işte….yapamadım hergün ağladım.ağladıkça kayboldum.gücümü toplayamadım.

Ve yine senin istediğin oldu…sen mutlu olcan diye bitti…hep mutlu oldun..hep mutlu ol..mutluluk mutluluk mutluluk…amına koyim böyle mutluluğun.Diliyorum tanrıdan sadece benim çektiğim acıların bir gününü çek.Ve biliyorum o gün için çok acıyacak

BENSE İÇİMİ ACITAN DUYGULARLA,RÜYALARIMDA SENİNLEYİM HALA KALDIĞIMIZ YERDEN DEVAM EDİYORUM

pikon……..

Yeni Yıl

SS — Fri, 04 Nov 2011 19:56:06 +0000

Koca bir seneyi bırakıyoruz, tamamlıyoruz… Yeniye geçiyoruz… Ama nasıl?
Peki neler yaptınız bu sene? Nasıl geçti? Yapmak istediklerinizi, arzularınızı gerçekleştirdiniz mi? Yoksa aynı şekilde başlayıp aynı şekilde mi devam ettiniz ya da daha mı kötüye gitti her şey ya da daha iyi mi oldu? Kendinize, kendi içinize dönüp iç hesaplaşmanızı yaptınız mı?

Hala insanları yaşanan olayları suçlamaya yargılamaya devam ediyor musunuz?

Ben neredeyim nereye gidiyorum olmak istediğim yerde miyim? Kendi istediğim hayatı mı yoksa ailemin ya da çevremin benim için uygun gördüğü hayatı mı yaşıyorum? Yaşamımda neler değişti bunların bana ne etkisi oldu, neler öğrendim, kimler geldi kimler gitti? Kazandıklarım, kaybettiklerim neler oldu? Mutlu muyum kendimden, yaptıklarımdan memnun muyum dediniz mi hiç?

Bütün bu soruları kendinize sormanızı isterken ne kadar becerikli olduğunuzu, ne kadar başarılı ya da ne kadar başarısız olduğunuzu, ne kadar güçlü ya da ne kadar güçsüz olduğunuzu ne kadar değerli ya da ne kadar değersiz olduğunuzu vs… vs… vs… sorgulatmak değil amacım…

Bu harika yaşam yolunda istediğiniz arzu ettiğiniz kişi misiniz ve o yolda mısınız? Siz kendiniz misiniz? Ruhunuz huzurlu mu? Bu yaşamın hakkını vererek mutlu bir şekilde yaşayabiliyor musunuz? Kendinize bunu sormanızı istiyorum…

İstediğiniz ve arzu ettiğiniz hayatı layiğiyle mutlu bir şekilde yaşıyorsanız şükredin, kendinize yaşama, yaşamınızdaki tüm kişilere teşekkür edin; ama “hayır ben istediğim hiç bir şeyi bu yaşıma kadar gerçekleştiremedim, hiçbir isteğim olmadı, mutsuzum” diyorsanız, kendinizi yeniden yaratmaya hazır mısınız? Çünkü şimdi tam zamanı…

Aralık ayının bu son günlerini en mükemmel şekilde kullanın… Şu an itibarıyla yeniye geçmeye hazırlanın… 2009 yılına eski sen olarak değil yeni ben olarak girin…

Kim olduğunuzu hatırlayarak, gerçek gücünüzle, gerçek potansiyelinizle var olarak başlayın yeni yıla.

Şimdi sizlerle yeni bir başlangıç yapacağız… Yapmış olduğumuz bu yeni başlangıç kendinizle başlayacak ve gerçekleşen bu değişim önce yaşamımıza, sonra ailemize, çevremize, ülkemize ve tüm dünyaya yayılacak…

Hepinize sorsam hepinizin anlatacak müthiş hikayeleri, olumlu veya olumsuz yaşanan kendinizi zirveye taşıdığınız ama orada kalmayı başaramadığınız ya da kendinizi dibe batırdığınız yaşanmışlıkları, deneyimleri var bunu biliyorum ama hayallerinizin olduğunu da biliyorum… Hayallerinizin olup ama nasıl olacak diye kendinize koymuş olduğunuz engelleri de görebiliyorum?

Şunu hep hatırlayın… Tek engeliniz var o da KENDİNİZ… KENDİ ÖNÜNÜZDEN ÇEKİLİN… Şimdi tam zamanı…

Yapmamız gereken ilk şey; bugüne kadar yaşanan her ne ise olduğu gibi kabul etmek, kabullenmenin gücüyle özgürleşmek, yaşanan her şeyden öğreneceğimiz dersleri öğrenmek ve artık geçmişimize veda etmek, geçmişe tutunmayı, geçmişi yeniye yeni yaşamımıza taşımayı bırakmak…

Aslında bu dünyaya gelirken de bir anlaşma yaptık… Tıpkı bu yaşamda yapmış olduğumuz evlilik anlaşması, iş anlaşması, kira anlaşması, ödeme anlaşması gibi… Oyunu kurduk… Bize çok güzel armağanlar verildi… Seçim hakkı ve yaratıcılık armağanı… Yaşamında mutsuz olduğunda oyununu yeniden kur, kendini yeniden yarat, kim olduğunu hatırla ve kendin ol… Tüm yaşamlarının şerefine bu yaşamda mutlu ol, ruhun huzur ve şifa bulsun dendi… Anlaşma yapıldı ve yaşamda yerimizi aldık… Aslında çocukluğumuzda konuşmaya başladığımız andan itibaren zihnimizle gördüklerimiz bize yapılan davranışlarla anladıklarımız doğrultusunda kendimizi yaratmaya seçimler yapmaya başladık… Geliş amacımızı unutarak burada oynanan oyuna büyüklerimizin oynamış olduğu oyuna dahil olduk… Kendimizi kendi değerimizi bize verilen hakları unutarak yapmış olduğumuz bu seçimlerde aman ailede huzursuzluk çıkmasın, arkadaşlarımı – işimi – paramı kaybetmeyim, yalnız kalmayım vs… dediğimiz korkularımızın bizi yönetmiş olduğu seçimlerde oyun içinde oyunlar kurduk. Bize ait olmayan seçimler yaptık… Aslında seçim hakkımızı farklı kullandık… Sınırlarla ve kurallarla doldurulmuş olan yaşamın içinde yapmış olduğumuz şeçimler olduğu için mutsuz olduk… O yapılan seçimler ile hala şu anki hayatınızda sorgulamalar üzüntüler ve acılar yaşıyorsunuz… Size ait olmayan seçimler olduğunu görmek adına aynı oyunları tekrar tekrar yaşıyorsunuz… İşte buna kader diyip işin içinden çıkmaya çalışıyoruz ama çıkamıyoruz… Kendimize “sen ne istiyorsun ne yapmak istiyorsun” sorusunu sorma cesaretini bile kaybettik… Ya ailemize, çevremize işimize uygun olmayan bir isteğimiz olursa diye korktuk durduk… Çünkü gerçek bize hep bağırdı… İçindeki ses hep sana seslendi… İçindeki ses sana sanatçı ol dedi ailen sanatçılar sürünür aç yaşarsın dedi… İçindeki ses sana bu senin yapmak istediğin iş değil işini değiştir dedi… Çevren sana belanı mı arıyorsun kariyerin de, kazandığın para da süper dedi… İçindeki ses sana yaşamını geçirmek istediğin insan bu değil dedi çevren veya yaşamla ilgili senin korkuların boş ver daha iyisini mi bulacaksın, yoluna devam et, eşin çocukların var mı var dedi… İçimiz bize hep yol gösterdi ama hep onu susturduk… Uygun olmayan aslında bugüne kadar bize ait olmayan bir yaşam yaşadık… Ailemize ve çevremize göre saygın olunan, onaylanan ve sevilen kişilikler yarattık… Hiç kendimize sen ne istiyorsun diye sormadık… Başkalarının isteği hep çok önemli oldu… Bebekken hak olarak gördüğümüz sevgi ve onayı büyüyünce sandık ki sevgiyi almak için isteklerimizden vazgeçip başkalarına göre yaşamak gerekiyor… O kadar çok sevilmek ve onaylanmak istiyorduk ki kendi isteklerimizi, arzularımızı hep susturduk… Arzular, istekler, hayaller içimizdeki o ses susturuldukça üstü örtüldükçe içimizde isyanlar başladı… Önce kendimize sonra çevremize, yaşama kızdık, küstük öfkelendik…

Kendi isteğimize ve arzularımıza göre hareket edersek bencil olmakla suçlanmaktan korktuk.

Canımızı acıttık ve o sesi dinlemediğimiz müddetçe acıtmaya da devam edeceğiz…

İçimdeki ses sevginin sesi ben bunu bugüne kadar yok saydıysam, hep üstünü örttüysem, başkalarına göre yaşayarak kendi içimdeki bu hazineyi kapatmışsam ona nasıl ulaşacağım şimdi onunla nasıl irtibata geçeceğim?

O ses senin, bu hayatta ne yaparsan çok mutlu olduğunu bilen ses… O ses ihtiyacın olduğunda, yanında kimse olmadığında, sen ağlarken bir anda sana rahatlık ve huzur veren, ilhamlar veren, bir anda sana güzel fikirler sunan, bir anda sana o yoldan değil bu yoldan git deyip seni kaza yapmaktan koruyan, bir anda evden çıkartıp depremden koruyan, senin için uygun olmayan bir toplantıya geç gidip mutsuz olacağın bir işe başlamana engel olan ama senin kızdığın o ses, seni bir anda yataktan kaldırıp evde açık bırakmış olduğun ocağı kapatmana yardım eden, o ses bitir bu ilişkiyi mutsuz olma diyen, o ses bu ödemeyi yap parasız kalmazsın diyen, o ses borsaya girmeni engelleyen, o ses güvenmeni söyleyen ses, o ses sana hep güzel mesajlar veren ses, o ses olman gereken yerde olmanı, yapman gereken işi yapmanı sağlayan ses, o ses seni yönlendiren sana mutlu bir hayat yaşatmaya çalışan seni koruyan kollayan sana yol gösteren ses… O kadar çok şey söylüyor ki o ses… Yaşamın gürültüsünde, korna sesleri içinde, korkuların, endişelerin, öfkenin kızgınlığın içinden bağırarak seslenen o ses bugüne kadar kaç defa dinlendi… O ses duyulduğunda kaç defa sen değil ben bilirim dendi… O ses sana seslendiğinde kaç defa nasıl olacak canım ben bunu nasıl yaparım yapamam beceremem hak etmiyorum diye susturuldu… Şimdi o sese güvenme zamanı… Çünkü o sevginin sesi… Gerçeğinin sesi… Senin kendini yeniden yaratmanı sağlayacak olan ses…

Kendine, kendi değerine tam olarak sahip çıktığında kendinle barıştığında, beden, ruh ve zihin bütünlüğünü sağladığında, o sesi tam olarak duymak için kendine zaman ayırdığında, yaşamın getirmiş olduğu kural ve sınırlamaları korkuları endişeleri bıraktığında kendine, yaşama, akışa güvendiğinde işte hayallerinde olan ama senin için bu evrende hazırlanmış olan o muhteşem hayatı yaşamaya başlayacak hep dışarıda aramış olduğun o huzuru, içindeki o sevgiye ulaşarak o sesi dinleyerek ve yaşamına geçirerek bulacaksın… Sadece kendine izin ver…

O sevginin sesi öyle bir ses ki senin bildiğin, bu hayatta gördüğün bir sevgi değil, tanımlayamazsın, bilemezsin çünkü onun sınırı, kuralları yok… koşulsuz sevginin sesi… Senin hayal sandığın ama gerçeğin olan yaşamının sesi… Huzurun sesi… Mutluluğun sesi… Gerçeğinin sesi… Senin için arzu edilen hayatın sesi… O senin gerçek sesin… Senin şarkın… İşte o sensin…

Öncelikle bugüne kadar görmezden geldiğin bedeninle ilgilen… Bedeninin sesini dinle… Neye ihtiyacı varsa onu gerçekleştir… Bakımlarını yaptır… Sev onu… Teşekkür et bedenine… Seni bugüne kadar taşıdı ve daha çok uzun zaman seninle olacak… Bu yüzden çok iyi bak ona… Masajlar yap kendine… O özeni göster ona… Işıl ışıl parlat onu… Tıpkı arabana, evine yaptığın gibi… Ama sadece dışına değil… Tüm organlarına teşekkür ederek güzel besinlerle besle bedenini… Uzun süreli olmasa bile haftanın bir iki günü detoksla temizle bedenini… sebze ve meyveyle besle kendini… Rahatlat bedenini… Sabahları kediler gibi gerinerek başla güne… Sıkışmış olan enerjini at bedeninden… Esne… Yürüyüş yap… Spor yap… Bedenine gerekli değeri ver… Seni seviyorum de bedenine ve hep teşekkür et ona… Bugüne kadar görmezden geldiğin için özür dile ondan…

Ruhunu dinlendir… Seni rahatlatan güzel müzikler dinle… Meditasyon yap… Kendi içindeki o sevgiyle buluşmak adına küçük bir meditasyon bile olabilir bu… Gözlerini kapat… Kalbine odaklan… Küçük bir kıvılcım hisset göğsünün ortasında…Bu sevginin kıvılcımı olsun… O sevgiyi hisset… Pembe bir ışıkla doldur orayı sonra tüm bedenine yay onu… Oturduğun koltuğa, odana, evine, yaşadığın semte şehrine ülkene ve en son dünyaya gönder o sevgi ışığını… İçimden sevgi aksın, içimden sevgi aksın diye tekrarla sessizce… Tüm dünyaya yay sevgini… İçindeki sevgiyle bir ol… 5 -10 dak.lık bu meditasyon bile seni rahatlatacak sevginle buluşturacak… İçine o huzuru verecek…

İstersen dualar oku, zikirler yap ne yaparsan yap ama ruhunun sesini dinle, rahatlat onu… Tüm zamanlardan dünyadaki tüm karmaşalardan özgürleştir onu…

Zihnin seninle devamlı konuşuyor… Sana o kadar çok şey söyledi ki bugüne kadar korkularını endişelerini yansıttı tüm hayatına… Yaşamındaki insanlardan aldıklarınla öğrendiklerinle senin de yaşamış olduğun deneyimlerle sana yapamazsın başaramazsın dedi… Geçmişteki örnekleri getirdi koydu önüne… Şimdi düşüncelerinin duygularının kaptanı sen ol ve yönet düşüncelerini… Sana olumsuz yaptığı her hatırlatmasına, o geçmişte kaldı de… Şimdi ben yeni bir hayata sevgiyle başlıyorum diye seslen ona…

Olumlamalar yaparak eğit zihnini… Hep olumlu onaylamalar söyle gece sessizce uykuya dalarken, sabah ilk gözünü açıp yataktan kalkmaya hazırlanırken zihnin daha konuşmaya başlamadan sen komutan olarak ele al onu… Günün her anında güzel düşünceler ek zihnine… Kendini, gününü yeniden yarat… Her gün yeni bir gün, yeni bir başlangıç olduğunu bilerek başla yeni güne… Geçmişini bir önceki günde yaşadığın felaket senaryolarını önüne getirmesine izin vermeden eğlen kendinle, komutan benim de ona… Siz askerler olarak dediklerimi yapmak zorundasınız… Şimdi sıraya girin, emirlerime uyun diye seslen zihnine…

Ben bu yaşamı en güzel şekilde yaşamayı hak ediyorum… Başarılı olmayı, mutlu olmayı, zengin olmayı, mutlu ve keyifli bir şekilde en harika işte çalışmayı, sevgi dolu harika bir evliliği, yaratıcılığımı en güzel şekilde kullanmayı gerçek potansiyelimle var olmayı hak ediyorum vs… vs… Kendime bunun için izin veriyorum ve bu yaşamımda tüm yaşamlarımın şerefine bunu gerçekleştiriyorum. İçimdeki gerçek sevgiyle, sevgide kalarak sevgi dolu yaşamı sevgi dolu insanlarla, sevgiyle yaşamayı seçiyorum diye zihnine ver emirleri… Bütün bunları yüksek sesle söyle… Evrene bağır duyur seni… Ne kadar kararlı olduğunu göster evrene… Her an yap bunu… Arabada, evde işte hep bu bilinçte ol… Kendini yeniden yaratırken üstündeki o atıllığı at… Kendini nasıl görmek istiyorsan öyle var ol… Ben sevgiyim… Ben huzurum… Ben mutluluğum ben zenginliğim… Ben sağlığım… Ben başarının ta kendisiyim de… Sen en iyisini hak ediyorsun… Hep bunu hatırla… Vermiş olduğun her karar için, başkalarına söylediğin her söz için dön içine bak… Kendine şunu sor: “bu beni mutlu ediyor mu bana huzur veriyor mu?”

Senin gerçeğin sana huzur veren seni yükselten içine coşku veren kararlar ve sözler olmalı… Ruhun huzurla dolmalı… Seni rahat ettirmeli… Bunlar yoksa, içinde sıkıntı veren huzursuzluk yaratan bir şeyler varsa arzu ettiğin yolda değilsin… Bu da senin ipucun olsun…

Hedeflerini yaz, her ay hedeflerini, bu yaşamdaki tüm isteklerini yaz çiz yenile değiştir..oku onları her gün hatırlat arzularını isteklerini kendine..nasıl bir yaşam yaşamak istiyorsan içindeki ses sana bunu söylerken dinle onu…

Hayal et… Zikret ve inşa et… Hayallerini gerçekleştir… Adım at… Harekete geç… Unutma hayal edebiliyorsan gerçeğin olan, senin için arzu edilen hayatı hayal ediyorsundur… Görmeyi, bilmeyi, anlamayı, gerçekleştirmeyi seç… Seçim yap her gün…

İzin ver kendine… Sen kendinle barıştıkça, kendine sahip çıktıkça, içindeki sevgiyle bir oldukça, kendi canını acıtmayı bıraktıkça yaşam sana tüm nimetlerini verecek… İşte o zaman hayallerindeki o harika yaşam gerçeğe dönüşecek… Bunu ancak sen yapabilirsin…

Çünkü,Tanrı’nın sana sözü var… Bu hayatı en güzel şekilde yaşaman için… Ruhunu şifalandırman, huzurla doldurman bu hayattan en güzel şekilde keyif ve mutluluk duyman için… Tanrı sana söz verdi… Bu sözün gerçekleşmesi için önce kendi önünden çekil… İçindeki sevgiyle bir ol… Kendine teşekkür et… Yaşama teşekkür et… Şükret… Kendin için yapman gereken adımları at… İçindeki o muhteşem sesi dinle… Kendini gerçekleştir… İçindeki o muhteşem gücü dışarı çıkar… Her adım attığında tüm destek seninle olacak, korkma yalnız değilsin… Çünkü Tanrı verdiği tüm sözleri tutar…

Yeni yıla doğru geri sayım başladı… Bu geçişi en güzel şekilde yapabilirsin… Cesaret ile adım at… Değişimlere aç kendini… Değişimlere güven… Yaşam, doğa değişirken sen de değiş… Kendini yeniden yarat… Özgürleştir kendini… Farkındalıkla yaşa… Kendine, insanlara, yaşama olan sevgin, inancın ve güvenin sana tüm hazinenin kapısını açacak…

Kendin ol sadece… Sen ol… Hazineye uzat elini… Al gerçeğini… Destek sonsuz…

Kendi içindeki o ışığı o sevgiyi dışarı çıkar… Yardım bekleyen çok insan var… Sevginle, duruşunla, varlığınla yay o ışığı, karanlıkta kimse kalmasın aydınlat tüm yaşamını ve tüm dünyanı…

Çünkü sen sevgisin… Sen sevilensin…

Hadi uyanın artık… El ele yan yana birbirimizi destekleyerek ve parlayan ışıklarımızla, şarkılarımızla tüm dünyamızı aydınlatarak var olalım…

Yeni başlangıçlara ışığımız ve sevgimizle merhaba diyelim…

Keyifle ve harika bir şekilde yaşanan, yeni başlangıçlar yapan, kim olduğunu tam olarak hatırlayan, yenilenen insanlarla dolu ışıl ışıl parlayan bir ay diliyorum…

Hepinize kocaman sevgiyle sarıldım…

Mutlu seneler…

Sevgiyle kalın…

Füsun Paşa

Canımı Yakmayın

SS — Fri, 04 Nov 2011 19:48:57 +0000

Canımı o kadar çok yaktılar ki artık dayanamıyorum. Herkes aynı işte diye geçiştirmek benim işime gelmiyor. Nasıl herkes aynı olur? Neden bu kadar kolay olsun?
Nefret dahi edemiyorum artık insanlardan… Yalan söyleyemiyorum. Hadi be ordan diyeceksiniz belki ama cok ciddiyim. Ya karşıma çıkan herkes benden bir şeyler alıp gitti. Paramparçayım. Toplayamıyorum artık kendimi… Otobüste yolu izlemeye başladığımda artık anladım ben yalnızım. Belkide benim işime geliyor kendime acımak bilmiyorum. Artık etrafa sahte gülücüklerde saçmaktan yoruldum. Küfür bile edemiyorum. Hele kavga…Hiç kavga etmedim şöyle saç başa… Sadece başımı birinin omzuna yaslamak istiyorum. Hiç pişmanlık duymadan gözümü kapamak. Ve gözümü açtığımda mutlu olmak bir daha kimsenin canımı yakmasına izin vermemek istiyorum. Lütfen beni kendime geri kazandırın.. (Canımıyakmayın – Forum)

Dilenci

SS — Fri, 04 Nov 2011 19:41:45 +0000

Sen her gün köşe başında
Paramparça urban, kirli ellerinle
Avuç açan sefil adam
Emin ol ki farkımız yok birbirimizden
Sen belki bütün ömrünce dileneceksin
İstediğin beş kurusu biri vermezse
Bir diğerinden isteyeceksin
Halbuki ben ömrümde bir defa dilendim
Bir vefasızın kalbi ve sevgisiydi derdim
Öylesine boş öylesine açık kaldıkı elim
Yemin ettim bir daha dilenmeyeceğim…

Sevmek

SS — Fri, 04 Nov 2011 19:21:47 +0000

o gün televizyonda izlemiştim bir manken konuşuyordu sevdiği hakkında…şimdi bende konuşucam senin hakkında…

diyorduki onunla bildiklerimi yendien öğrendim bütün ezberlerimi unuttum herşeyi baştan ezberledim diyordu…

bende böyleyim işte..

seninle sevmeyi öğrendim ,yaşamayı öğrendim nefes almayı becerebildim sonunda..kalbim çarpabildi delice..
her sabah yepyeni umutlarla başladım güne..senden bi ses ti bir soluktu mutluluk haber alabilme sesini duyabbilme seni görebilme olasılığıydı..

birlikteliğimiz boyunca seni görme olasılığım her nekadar gaussien bi dağılım oluşturmamış olsada ve hiç bir zaman bir pik noktamız olmayacak olsada ben seni seviyorum..
kalbimin frekansı senin kalbinin doğal titreşim frekansıyla ölçüştüğü için rezonansta yaşıyoruz aşkı delice salınımlarla….ama yıkım yok…
umut var
mutluluk var
sevmek var
sevilmek var
düşünmek var..
sevmek için görmek diil
sevmek için dokunmak diil
sevmek için duymak diil
sevmek için onu hissetmek o olmadanda onunla olabilmekti gerekli olan tek şey..

aşk içinde onu kaybetme korkusunu bir bıçak gibi saplı duyduğunda aşktı..
aşk tıpkı tan(x) grafiğinde gibi mutluluğu artı sonsuzda
acıyı ise eksi sonsuzda yaşadığında aşktı
bzen ağlıyorum
bazen gülüyorum bazen dşünüyorum
bazen düşünmüyorum..
ama seni hep seviyorum..
sevgi senin için bişiler yapabilmekti..
sevgi kendine yapmadığın şeyi onun için yapmak verdiğin sözleri onun için tutmaktı..
sevgi onu herşeye rağmen,koşulsuz,çünküsüz,acabasız sevebilemkti..
sen bunu hiç okumayacksın biliyorum ama yinede söylüyorum bağıra bağıra…

seni çok ama çok seviyorum yanımda olmsanda…mesafeler zor diil bana
zor değil aşkıma aşkıma..

“”"”herşeyi anlattım sana
olan
olmayan
acıtan
sancıtan….
bilsem ki sana varmak içindi hepsi;
bütün o mola sancıları
bütün stabilize arkadaşlıklar
daha hızlı koşardım
severadım gelirdim gözlerinin derin yeşilliğine”"”"

gözlerim her yeşile baktığında;aklıma düşen
gözlerin
gözlerin
ve yine
gözlerin olacak…

seni seviyorum..

50 Gerçek

SS — Fri, 04 Nov 2011 15:35:08 +0000

1- Bir Japon kadını ortalama 84 yıl, bir Bostwanalı kadın sadece 39
yıl yaşıyor.

2- Dünyadaki obez nüfusun üçte biri, gelişmekte olan ülkelerde
yaşıyor.

3- ABD ve İngiltere, gelişmiş ülkeler arasında en yüksek erken
hamilelik

oranına sahip.

4- Çin’de 44 milyon kadın kayıp.

5- Brezilya’daki Avon kadınlarının sayısı, asker sayısından fazla.

6- 2002′de idamların yüzde 81′i ABD, Çin ve İran’da gerçekleşti.

7- İngiliz süpermarketleri, müşterileri hakkında hükümetten daha
fazla

bilgiye sahip.

8- AB’deki her inek için verilen günlük 2.50 dolarlık sübvansiyon,

Afrika’nın yüzde 75′inin günlük geçiminden daha fazla.

9- 70′in üzerindeki ülkede aynı cinsten iki kişinin ilişkisi yasak,

9′unda ise cezası ölüm.

10- Dünya nüfusunun beşte biri, günlük 1 doların da altında gelirle

yaşıyor.

11- Rusya’da yılda 12 binin üzerinde kadın aile içi şiddet sonucunda

hayatını kaybediyor.

12- 1 yılda 13.2 milyon Amerikalı, estetik ameliyat yaptırdı.

13- Kara mayınları nedeniyle saatte bir insan ölüyor ve sakat
kalıyor.

14- Hindistan’da 44 milyon çocuk işçi var.

15- Sanayileşmiş ülkelerde insanlar, günde 6-7 kg katkı maddesi
yiyor.

16- Dünyanın en çok kazanan sporcusu golfçü Tiger Woods, yılda 78
milyon

dolar, yani saniyede 148 dolar kazanıyor.

17- Amerikalı 7 milyon kadın, 1 milyon erkek yeme bozukluğu çekiyor.

18- 15 yaşındaki İngilizlerin yarısı uyuşturucu kullanmış, dörtte
biri

sigara içiyor.

19- Washington’daki lobi endüstrisinde 67 bin kişi, her seçilmiş
kongre için 125 kişi çalışıyor.

20- Motorlu araçlar dakikada 2 insanı öldürüyor.

21- 1977′den bu yana ABD’deki kürtaj kliniklerinde 80 bin şiddet ve

taciz vakası yaşandı.

22- McDonald’s'ın altın kemerini tanıyanların sayısı, Hıristiyan
tacını

tanıyanlardan fazla.

23- Kenya’da bir ailenin gelirinin üçte biri rüşvete gidiyor.

24- Dünyadaki yasadışı uyuşturucu pazarı 400 milyar dolar.

25- Amerikalıların üçte biri, uzaylıların geldiğine inanıyor.

26- 150′den fazla ülkede işkence var.

27- Her gün dünya nüfusunun yedide biri, yani 800 milyon insan aç

kalıyor.

28- Amerikalı siyah erkeklerin hapse girme ihtimali, yüzde 33.

29- Dünyanın üçte biri savaş halinde.

30- Petrol rezervleri 2040′ta tükenebilir.

31- Sigara içenlerin yüzde 82′si gelişmekte olan ülkelerde yaşıyor.

32- Dünya nüfusunun yüzde 70′i, bugüne dek hiç çevir sesi duymadı.

33- Silahlı çatışmaların dörtte biri, doğal kaynakları ele geçirmek
için

yaşanıyor.

34- Afrika’da 30 milyon kişi AIDS.

35- Her yıl 10 dil ölüyor.

36- İntiharla ölenlerin sayısı, çatışmalarda ölenlerden fazla.

37- ABD’de her hafta ortalama 88 öğrenci sınıfa silah getiriyor.

38- Dünyada en az 300 bin düşünce suçlusu var.

39- Her yıl 2 milyon genç kız ve kadın sünnet ediliyor.

40- Silahlı çatışmalarda 300 bin çocuk asker savaşıyor.

41- İngiltere’de 2001 seçimlerinde 26 milyon kişi, Pop Idol’un ilk

sezonunda 32 milyon kişi oy kullandı.

42- ABD, pornografiye yılda 10 milyar dolar harcıyor.

43- ABD, “haydut devlet” diye ilan ettiği 7 ülkeden 33 kat daha
fazla

askeri harcama yapıyor.

44- Dünyada 27 milyon köle var.

45- Amerikalılar çöpe saatte 2.5 milyon plastik şişe atıyor, yani
her üç

haftada bir Ay’a ulaşmaya yetecek uzunlukta şişe birikiyor.

46- Sıradan bir İngiliz, günde yaklaşık 300 defa kameraya
yakalanıyor.

47- Her yıl 120 bin kadın veya genç kız, Batı Avrupa’ya satılıyor.

48- Yeni Zelanda’dan İngiltere’ye uçakla getirilen bir tane kivi,

atmosfere kendi ağırlığının 5 katı sera gazı salıyor.

49- ABD’nin, BM’ye 1 milyar dolardan fazla borcu var.

50- Yoksul aile çocuklarının psikolojik sorun yaşama ihtimali,
zengin aile çocuklarına göre 3 kat daha fazla.